Η καθημερινότητα ενός ωδείου είναι γεμάτη ήχους, πρόβες, προσδοκίες και μικρές στιγμές δημιουργίας. Μέσα σε αυτό το ζωντανό περιβάλλον γεννήθηκε μια ιδέα που άγγιξε μια βαθύτερη ανάγκη. Οι σπουδαστές, μέσα στις πολλές υποχρεώσεις της καθημερινότητάς τους, δεν έχουν πάντα τον χώρο και τον χρόνο να παρακολουθήσουν τις συναυλίες που οργανώνει το Δημοτικό Ωδείο Λάρισας, παρότι η ζωντανή μουσική αποτελεί θεμέλιο της καλλιτεχνικής τους πορείας. Είναι εκεί όπου η γνώση παίρνει σώμα, όπου η τεχνική συναντά τη φαντασία και το παιδί βλέπει στην πράξη τι σημαίνει να αφιερώνεσαι σε μια τέχνη. Κι επειδή τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει αυτή τη βιωματική επαφή, διαμορφώθηκε η σκέψη πως, εφόσον τα παιδιά δεν φτάνουν πάντα στη συναυλία, τότε η συναυλία μπορεί να φτάσει στα παιδιά.
Στο περιβάλλον του ωδείου, τις ώρες που κυριαρχεί η ζωντάνια των τμημάτων και η ενέργεια των μαθητών, αποφασίστηκε η μεταφορά της Σκηνής στο μάθημά τους. Οι σπουδαστές κατεβαίνουν στην Αίθουσα Συναυλιών και κάθονται επάνω στη Σκηνή, ώστε να έρχονται σε άμεση επαφή με μεγάλους καλλιτέχνες όλων των ειδών μουσικής. Βλέπουν μπροστά τους τον επαγγελματία μουσικό να σκέφτεται, να ερμηνεύει, να εξηγεί πώς γεννιέται μια ιδέα και πώς μετατρέπεται σε ήχο. Κι εκεί, μέσα σε ένα διάστημα μιας διδακτικής ώρας, ζουν κάτι που δύσκολα περιγράφεται, αλλά εύκολα μένει.
Το Δημοτικό Ωδείο Λάρισας στηρίζεται στη βαθιά πεποίθηση ότι η ουσιαστική μουσική παιδεία δεν χτίζεται μόνο μέσα από μεθόδους και τετράδια, αλλά μέσα από στιγμές. Στιγμές που ανοίγουν το βλέμμα του παιδιού προς κάτι μεγαλύτερο. Η άμεση επαφή με την αυθεντική εκτέλεση είναι μια από αυτές. Δεν υπάρχει καλύτερη ενθάρρυνση από το να βλέπεις έναν άνθρωπο που έχει αφιερώσει τη ζωή του στη μουσική να παίζει, να μιλά, να εμπνέει. Αυτό το «μαθαίνω βλέποντας» έχει μια δύναμη που ξεπερνά κάθε διδακτικό εγχειρίδιο.
Ίσως αυτή να είναι και η βαθύτερη φιλοσοφία της πρωτοβουλίας. Ότι η μουσική εκπαίδευση πρέπει να καλλιεργεί ευαισθησία και φαντασία, όχι μόνο δεξιότητες. Να δίνει στα παιδιά την ευκαιρία να συναντούν τη μουσική και ως ζωντανή δημιουργία, όχι μόνο ως μάθημα. Να βοηθά τους νέους να νιώσουν ότι η τέχνη τούς αφορά, τους αγγίζει και τους χωρά.
